بوی پای یونسکو آید همی!
از ابزار مشهور دفاع از محیط زیست !
اگر تصویر باز نشد بدانید یک اسلحه کمری ِ مارک کوکاکولاست
چند هفته پیش ابیآنه بودم ۷۰ کیلومتری جنوب کاشان. انجا را هم یونسکو بعنوان آثار تاریخی ثبت کرده و روی دماغ آن انگشت گذاشته درست مثل ماسوله . به همین دلیل میلیونها تن کیسه پلاستیکی و شیشه خالی نوشابه و آشغال میان سبزی باغها و جویبارها و میان درختان توسط توریست های ظاهرا غیر تروریست خوش نژاد ما تخلیه شده است! از کله سحر تا بوق سگ رسانه های لوس ما از دل و جیگر معنوی بوق و کرنا می زنند توی گوش بلند توابع شاعر پیشه شان اما یک بار هم به توابع احساساتی توضیح نمی دهند سطل آشغال به چه معناست. از شیب دار ساختن جویبارهای کوچک توسط دیزآینرهای یونسکو بگذریم که باعث سقوط اهالی شده، سازمان یونسکو اصلا براش فرقی نمی کند میلیونها مخرب محیط زیست را برای کسب درآمد ناچیز اهالی ظاهرا فقیر این مناطق و چند پیروپاتال خارجی دیابتی و سیاتیکی به طبیعت قی کند این جماعت همان جماعتی است که از روستا گریخته و دشمن خاطرات خویش است و چون به او رحم نشده به چیزی رحم نمی کند. دیگر برایم روشن است که زیر پوشش این سازمان قرار گرفتن یعنی زیر پوشش زباله رفتن. تازه قرار است به میمنت و مبارکی با افتتاح اتوبان جدیدی یک ساعته این تروریست های طبیعت را از تهران دود زده به شمال برسانند چون گویا هنوز تک و توک درخت نارونی هست که باید هیزم وافورش کنند!!
