شعری از لورکا
برگردان فارسی و ایتالیایی از سیروس شاملو
عبور میكرد، دخترم.
چقدر زیبا بود
توی ِاون لباسِ ِگُلدارِش.
چو پروانهای دلبر
وسوسهی صیاد بود.
برو دنبالش آقازاده!
تو اون جادهبالائی
و اگه دیدی داره گریه میكنه
یا تو فكره
قلبش رو شكل لالههای كوچولو نقاشی كن
و
بش بگو گریه نكن
اگه تنها موندی.
Passava la mia bambina.
Com`era bella
con il suo vestitino
di mussolina.
E una farfalla
presa.
Seguila , ragazzo!
su per il sentiero.
E se vedi che piange
o medita,
dipingile il cuore di porporina.
e dille di non piangere
se resta sola.
امیدوارم در آینده بتوانم آواز این ترانه را با نوای گیتار روی وبلاگ بیاورم
